به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی مدیریت زراعت استان فارس، مجید صفری با اشاره به جایگاه ممتاز فارس در تولید حبوبات و اختصاص بیش از ۴۷ هزار هکتار از اراضی کشاورزی استان به این محصول، حرکت به سمت شیوه‌های نوین و بهره‌ور را ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برشمرد و اظهار کرد: استفاده از روش کشت روی پشته به همراه سامانه آبیاری تیپ و برنامه‌ریزی تغذیه‌ای متناسب با نیاز گیاه، بستری فراهم کرده است تا مدیریت آب و تغذیه محصول به‌صورت هم‌زمان و دقیق‌ محقق شود.

در این الگوی کشت، آب از طریق نوارهای آبیاری تیپ دقیقاً در محدوده توسعه ریشه توزیع می‌شود و با کنترل دقیق زمان و حجم آبیاری، از آبیاری بیش از حد و اتلاف منابع آبی پیشگیری می‌شود.

تغذیه هدفمند گیاه نیز به عنوان یکی دیگر از مولفه‌های اصلی این سامانه، با انجام آزمون خاک و تعیین نیاز غذایی محصول اجرایی می‌شود که در آن کودهای مورد نیاز متناسب با مراحل رشد گیاه از طریق سیستم آبیاری در اختیار ریشه قرار می‌گیرد.

صفری با بیان اینکه ترکیب کشت روی پشته، آبیاری نواری و کودآبیاری، یک بسته مدیریتی جامع و دانش‌محور است، خاطرنشان کرد: این رویکرد نباید صرفاً به عنوان یک تغییر ساده در شکل بستر کشت تلقی شود، بلکه هدف نهایی، ارتقای بهره‌وری آب، کود و نیروی کار و فراهم ساختن شرایط بهینه برای رشد محصول است.

ایجاد بستری مناسب برای گسترش ریشه، بهبود وضعیت تهویه خاک، مدیریت مطلوب رطوبت در ناحیه ریشه، کاهش ماندگاری آب در اطراف طوقه گیاه، امکان اجرای دقیق‌تر آبیاری و کودآبیاری و تسهیل برخی عملیات داشت و برداشت از جمله دستاوردهای قابل توجه این شیوه زراعی است.

میزان بازدهی این روش به عواملی نظیر بافت و وضعیت خاک، شیب زمین، فاصله ردیف‌ها، کیفیت و آرایش نوار تیپ، نحوه تنظیم آبیاری، شرایط اقلیمی و تدوین برنامه تغذیه‌ای متناسب با شرایط مزرعه بستگی دارد و اجرای موفق آن نیازمند نظارت مستمر کارشناسان فنی است.

هدف از ترویج کشت روی پشته در مزارع لوبیا، صرفاً استفاده از یک فناوری نوین نیست، بلکه تلاش می‌شود مجموعه‌ای از اقدامات شامل آماده‌سازی دقیق زمین، کشت اصولی، آبیاری هوشمند، تغذیه متعادل، پایش مزرعه و مدیریت دقیق نهاده‌ها در کنار یکدیگر قرار گیرد تا عملکرد و بهره‌وری تولید ارتقا یابد.

مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی استان فارس خاطرنشان کرد: فارس به عنوان یکی از قطب‌های تولید حبوبات کشور، از ظرفیت‌ بالقوه‌ای برای گسترش این فناوری‌ها برخوردار است و تداوم آموزش و انتقال دانش فنی به بهره‌برداران، بستر تحقق کشاورزی دانش‌بنیان و کم‌مصرف را هموار می‌کند.